سیاست‌های ترامپ به ضرر صنعت بازی امریکا خواهند بود

مشکل سیاسی بعدی در راه صنعت بازی، که در یک دهه‌ی اخیر گریبان‌گیر آن بوده است، وابستگی این صنعت به سیاست‌هایی است که عموما برای تکنولوژی‌های مدرن و کسب و کار پیرامون آن‌ها کارامد نیستند.

0

پرزیدنت دونالد ترامپ با وعده‌ی تبدیل آمریکا به “اولین” رای آورد. کارگردان، کارمندان، شرکت‌های تجاری، صنایع و کارخانه‌های بزرگ از این شعار خرسند بودند. حالا شش ماه بعد از به ریاست رسیدن او، دو ناشر بزرگ صنعت بازی‌های رایانه‌ای از این سیاست‌ها ابراز نارضایتی می‌کنند.

دیروز در فستیوال «بازی‌ها برای تغییر» 2017 نمایندگان دو شرکت الکترونیک آرتز و تِیک تو (Take Two) در باب منافع شرکت‌های خود، از سیاست‌های ترامپ زبان به انتقاد گشودند. انتقادات این شرکت‌ها در حوزه‌ی سیاست‌های داخلی و خارجی حول سه محور اساسی مهاجرت، تحصیل، و تجارت بود. به عقیده‌ی آن‌ها، کاخ سفید نمی‌داند که چه چیزی برای صنعت بازی امریکا بهتر است.

استعداد خارجی

مهاجرت یکی از دغدغه‌های اصلی ترامپ بوده است. از زمانی که آن سخنرانی معروف را در سال 2015، که برای انتخابات رقابت می‌کرد- علیه مهاجران مکزیکی ایراد کرد و خواستار توقف آن شد تا بزهکاران و مواد مخدر از طریق مرز مکزیک به این کشور راه پیدا نکنند. هفته‌ی گذشته مجلس سنای امریکا بالاخره لایحه‌ای را تصویب کرد که طبق آن 1.6 میلیارد دلار از پول مالیات برای ساخت دیواری در مرز امریکا و مکزیک هزینه شود. این یکی از وعده‌های انتخاباتی ترامپ بود که حالا به تحقق پیوسته است. اگرچه او گفته بود که هزینه‌ی این کار را از مکزیک می‌گیرد! حالا هم قانون دیگری به تصویب رسیده است که طبق آن مهاجرت قانونی به ایالات متحده به نصف خواهد رسید.

ترامپ در ماه آوریل هم قانونی را به مجلس برد که طبق آن شرکت‌های امریکایی می‌توانند از میان متقاضیان خارجی کسانی که “مهارت” دارند را انتخاب و استخدام کنند. این قانون اجازه می‌دهد که هر ساله تعداد قابل توجهی افراد با مهارت در زمینه‌های دانش و تکنولوژی به ایالات متحده مهاجرت کنند. دولت تا پیش از این بیش از 100 هزار نفر را از این طریق ویزا می‌داد. حالا ترامپ با سخت‌گیری‌های جدید این رقم را به اندازه‌ی قابل توجهی کاهش داده است.

به همین خاطر “کمبود مستدامی از افراد با مهارت بالا و مورد نیاز در صنعت ما احساس می‌شود.” این را آقای هیگن از الکترونیک آرتز می‌گوید. وی همچنین اضافه می‌کند که شرکت‌های بزرگی مثل الکترونیک آرتز که چشم‌انداز چند ساله‌ای برای کسب و کار خود دارند، به جای روش سنتی در اختیار گرفتن افراد در مشاغلی همچون مهندس نرم‌افزار و طراحان بازی، به سمت استخدام افراد با “مهارت‌های بسیار بالا” در رشته‌های پیشرفته‌ای همچون هوش مصنوعی و تحلیل داده‌ها رفته‌اند.

با وجود این‌که سیاست‌های ترامپ ایجاب می‌کند که صنایع پیشرفته‌ای مثل بازی‌های رایانه‌ای بدون مشکل از استعدادهای خارجی بهره‌مند شوند، این قانون به هر ترتیب بر روی این صنعت تاثیر منفی می‌گذارد.

آلن لوییس از شرکت تِیک تو می‌گوید: “مهاجرت همواره یکی از مشکلات اساسی برای شرکت‌هایی مثل ما در این صنعت است و باقی می‌ماند. او که یکی از اعضای هیئت مدیره‌ی «بازی‌ها برای تغییر» است تشریح می‌کند که مشکل مهاجرت دو جنبه دارد. اول این‌که مهاجران علاقه‌ی کم‌تری به آمدن به آمریکا دارند چون فضای سیاسی مطلوبی را مشاهده نمی‌کنند و دوم این‌که شرکت‌ها برای نگه داشتن مهاجران تحت اختیار خود در این کشور به زحمت افتاده‌اند.

آقای لوییس در ادامه صحبت‌های خود به گزارشی که در وال‌استریت ژورنال منتشر شده استناد می‌کند و نشان می‌دهد که شعار “آمریکا اول” ترامپ در واقع دارد نتیجه‌ی عکس می‌دهد. شرکت‌های کانادایی از این وضعیت استفاده می‌کنند و نه تنها مهاجران با استعداد و مهارت را جذب می‌کنند که آمریکایی‌های فعال در این صنعت را هم به سمت خود می‌کشانند. دولت کانادا هم به تسریع این روند کمک می‌کند و اخیرا لایحه‌ای را به اجرا در آورده است که باعث کم شدن زمان انتظار افرادی می‌شود که برای ویزای کار درخواست داده‌اند.

میزبانی آموزش

شرکت‌های بازی‌سازی محتاج استخدام افراد ماهر و با استعداد از سراسر جهان هستند. اگر سیاست‌های مهاجرتی ترامپ در این روند اختلال ایجاد می‌کند، سیاست‌های آموزشی او هم هیچ کمکی به بهتر شدن اوضاع نمی‌کنند.

آموزش علوم، تکنولوژی، مهندسی و ریاضیات (STEM) در دولت ترامپ از کارایی لازم ساقط شده است. ترامپ عقیده دارد که آموزش باید به عهده‌ی تصمیم گیرندگان در هر ایالت گذاشته شود و وزارت آموزش فدرال هیچ سیاست عمده‌ای در این رشته‌ها اتخاذ نکرده است.

هفته‌ی گذشته ترامپ اعلام کرد که حقوق فصل دوم خود را که معادل 100 هزار دلار است به وزارت آموزش اهدا می‌کند تا با استفاده از آن برای دانش‌آموزان رشته‌های STEM کمپ‌هایی تاسیس شوند. با این‌حال این وزارت‌خانه درخواست بودجه‌ی سال 2018 خود را از حالا داده است که به نظر نمی‌رسد مورد تایید کنگره قرار بگیرد.

مشکلات دیگر در خانه و خارج

سیاست‌های تجاری ترامپ مشکلات بعدی را برای ناشرین بزرگ بازی‌های رایانه‌ای ایجاد کرده‌اند.

صنعت بازی در حال حاضر به سمت عرضه‌ی دیجیتال بازی‌ها و حذف نسخه‌ها و فروشگاه‌های فیزیکی پیش می‌رود. شرکت تِیک تو 55 درصد از محصولات خود را در سال مالی اخیر به صورت دیجیتالی به فروش رسانده است. این رقم برای الکترونیک آرتز 61 درصد است. اوضاع البته تحت تاثیر سیاست‌های ارتباطی اخیر دولت ترامپ، رو به پیشرفت نیست.

رگولاتوری سرویس‌های اینترنت کابلی در امریکا از دست شرکت‌های بزرگی مثل AT&T و Comcast خارج شده است و سرویس‌ها را دولت ارائه می‌دهد، تا رقابت از این بازار حذف شود. در نتیجه دسترسی شهروندان امریکایی به اینترنت پرسرعت کابلی سخت و هزینه‌بر شده است.

هیگن از الکترونیک آرتز می‌گوید که این شرکت خواستار ورود اینترنت پرسرعت کابلی به مناطق محروم است ولی در حال حاضر هیچ شرکتی حاضر به سرمایه‌گذاری در این بخش نیست. به علاوه با وجود این‌که در حدود 20 ایالت اجازه‌ی فعالیت به شرکت‌ها در زمینه‌ی توسعه‌ی زیرساخت اینترنتی داده شده است، با وجود لابی‌گری‌های اخیر، توسعه‌ی شبکه به شهرداری‌ها محول شده است.

مشکل اینترنت نه فقط در داخل ایالات متحده که در خارج از این کشور هم مانع پیشرفت مورد نیاز شرکت‌ها شده است. به نظر آقای هیگن، سیاست‌های ترامپ “کوته‌نظرانه و با رویکرد منزوی سازی” هستند. او تاکید می‌کند که این نظر شخصی‌اش است و بازتاب موضع رسمی الکترونیک آرتز نیست.

وی ادامه می‌دهد که “بازار به هر حال این محصولات را از یک طریق به دست می‌آورد.” این یعنی فروش دیجیتالی بازی‌ها یکی از سودمندترین راهکارهای تجاری برای این صنعت است.

در همین حین، لوییس اشاره می‌کند که شرکت تیک تو خواستار بازنگری در اخذ مالیات از شرکت‌های امریکایی است. “هزینه‌ی کسب و کار این‌جا در ایالات متحده به طرز شگفت‌آوری بالا رفته است.” تیک‌تو نگران است که دولت چطور از سود تجارت خارجی شرکت‌ها مالیات می‌گیرد. حالا که روند تحول و جایگزینی Obamacare به بن‌بست رسیده است، -حداقل برای الان- بازبینی در قانون مالیات تمرکز جدید دولت ترامپ است. ممکن است در این بخش به زودی خبرهایی به گوش برسد. لوییس ابراز امیدواری می‌کند که شعار “آمریکا اول” به تحقق خود نزدیک شود.

مشکل سیاسی بعدی در راه صنعت بازی، که در یک دهه‌ی اخیر گریبان‌گیر آن بوده است، وابستگی این صنعت به سیاست‌هایی است که عموما برای تکنولوژی‌های مدرن و کسب و کار پیرامون آن‌ها کارامد نیستند.

 

 

منبع polygon

نوشتن دیدگاه

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

دیدگاه شما پس از بررسی توسط تحریریه منتشر خواهد شد. در صورتی که در بخش نظرات سوالی پرسیده‌اید اگر ما دانش کافی از پاسخ آن داشتیم حتماً پاسخگوی شما خواهیم بود در غیر این صورت تنها به امید دریافت پاسخ مناسب از دیگران آن را منتشر خواهیم کرد.